Kitap hakkında
Medine-i şehri Sarây’da ve eyâlet-i Bosna’da ba’z-ı vak’ayı beyân ve tarihini beyan ederim. Zira kullu mâ kutibe karre ve ma hufıza ferre demişler, ya’ni hep ne yazarsan kalur ve ne ezmerlersen kaçar. Ve bir parça kuraklık ve hem seferlik olmagile tereke şiniki, işitdüm, on beş gurüş, bir potur istemiş ola, fi-mah-ı şevval sene 1202. Geçen şevvalda altı gurûş imiş. İnsan kahtı sevmez, yohsa her zeman kaht az zemân tutar. Kanı bunca yıl ucuzluk, insân sabırsuzdur ve’s-selâm. (56b10) Sabura Hacı Bego’nun kölesi Hüseyin, Karataglu delikanlu, okumağa rağbet ve zihn-i pâk, Farsda hep eyüce çıkmış idi. Kendi ağası ile Ka’be’ye gitdi. Şâmda hastalanup ve bayılup vefat kıyas etmişlerdür. Kefine sarmışlar, sonra ayakile hareket etmiş. Ve hasta kalmış. Ve hacc müyesser olmamış. Sonra ağası ile sag salim gelmiş, beş gün hasta olup vefat etmişdür. (82b17)
