Kitap hakkında
19. yüzyılın başlarından Birinci Dünya Savaşı’na uzanan süreçte Anadolu’nun ekonomik dönüşümü, tarımın merkezi rolünü koruduğu bir evreyi gözler önüne seriyor. Toprağa dayalı üretim, ulusal gelirin omurgasını oluştururken, sanayi ve teknolojik ilerlemelere rağmen stratejik önemini yitirmedi. Ancak doğal afetler, piyasa dalgalanmaları ve modernleşme ihtiyaçları, tarımsal finansmanın kritik bir gereklilik olarak öne çıkmasına neden oldu. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçişte tarımın yeniden yapılandırılması çabaları, özellikle tek parti döneminde yoğunlaştı. Bu çalışma, erken Cumhuriyet’in tarımsal kalkınma hamlelerini finansman boyutuyla ele alıyor; kriz yıllarının gölgesinde kalan bu girişimlerin neden sonuçsuz kaldığını, ekonomik sıkıntıların nasıl derinleştiğini ve sistemin hangi engellerle karşılaştığını detaylı bir bakışla inceliyor.
