Kitap hakkında
Kirlendiğimizi kabullenmiyoruz. Sömürdüğümüzü kabullenmiyoruz. Kendi gücümle kazandım, kime ne demeye başladık. Bunlara rağmen temizliğimize toz kondurmuyoruz. Kafamızda bir insan var. Güya o bizden biri, mükemmel, temizlenmeye ihtiyacı yok. Safa tepesinde ne konuşulmuş biliyor. Güya tavrını safa tepesinden yana koymuş. Oysa gerçekte “şimal ehlinin hedeflerinde ilerliyor” ve bunu kabullenmek istemiyor. Zira aynaya önceden bir resim yapıştırmış “aynaya bak” diyen oldu mu, o resme bakıyor ve kendisini dosdoğru görüyor. Gördüğü başkası veya okuduklarının çizdiği resim, kendisi değil. Aynadaki o resmi yırtıp, kendi çıplaklığıyla halini görmesi gerekiyor. Kendi makyajsız halini, karartılarını, yıllanmakta olan kirlerini görmesi gerekir.
