Kitap hakkında
20. yüzyılın ilk yarısında Rusya ve Türkiye’de edebiyat, iktidarın beden üzerinden kurduğu sessiz hakimiyeti nasıl yansıttı? Duygu Özakın’ın çalışması, bu sorunun peşine düşerek toplumsal düzenin "ideal yurttaş" yaratma çabasını edebi metinler aracılığıyla sorguluyor. Foucault ve Bahtin’in kuramlarından beslenen kitap, bedenin sadece bir biyolojik gerçeklik değil, aynı zamanda politik bir araç olduğunu gösteriyor. Aile, din, devlet gibi farklı iktidar odaklarının bedenleri nasıl şekillendirdiğini, ötekileştirme, cinsiyet rollerinin dayatılması, makineleşme hayalleri ve grotesk imgeler üzerinden inceliyor. Romanlardan öykülere uzanan seçilmiş eserlerde, bedensel kusurların, yabancılaşmanın ve gözetimin izini sürerek modernitenin "mükemmel insan" arayışının karanlık yüzünü ortaya koyuyor. Edebiyatın aynasında, iktidarın bedenleri disipline etme, dönüştürme ve hatta yok sayma stratejileri çarpıcı bir biçimde beliriyor.
