Kitap hakkında
Gün gelir, geçmişin izleri silinmez yaralar gibi açılır karşında. Suat Öney’in satırlarında, kaybın gölgesinde büyüyen bir yürek çarpar; elleri, unutmaya çalıştığı acının kızılla lekelenmiş gibi. Kısa ama derin bir yolculuk sunan bu kitap, zamanın ötesinde dolaşırken, sessiz çığlıkların nasıl da yüksek sesle yankılandığını gösterir. Her sayfada, geçmişin ağırlığına rağmen umudun ince bir ışık gibi sızması hissedilir. Sözcükler, bir nefes kadar yakın, bir ömür kadar uzak duyguları kucaklar. Kayıp, pişmanlık ve yeniden doğuşun arasında gezinirken, asıl soru şu kalır: Gerçekten unutmak mümkün mü, yoksa her şey sadece bir süreliğine gözlerden mi saklanır?
