Kitap hakkında
Ahmet Kutsi Tecer, kadim dostu Halil Dikmen’i şöyle anlatıyor: “Bir Halil Dikmen’imiz vardı: Hepimizin sevgilisi, dostluğunda vefa, sohbetinde sefa bulduğumuz, görmesek özlediğimiz, bir mecliste, bir toplantıda yolunu gözlediğimiz bir insan... Bir Halil Dikmen’imiz vardı: Hem kültür hem fazilet sahibi; insanı küçülten düşüklüklerden arınmış, olgun, efendi, çelebi bir insan... Bir Halil Dikmen’imiz vardı: Yerdeki karıncaya benzer… İddiasız fakat çalışkan, gösterişten hoşlanmayan fakat inanan, güçlüklerden yılmayan bir insan... Bir Halil Dikmen’imiz vardı: Paraya, maddeye, hattâ şöhrete değer vermeyen; iç âlemi zengin, ritimler ve şekillerin âşığı; fırçasını bırakınca ‘ney’ini, ‘ney’ini bırakınca fırçasını alan; manevi değerlerde yaşayan bir insan...” Bu kitabı okuyunca Ahmet Kutsi Tecer’e hak vereceksiniz.
