Kitap hakkında
Zaman Gezgini’nin garip icadına ilk tepkimiz kuşku oldu. O kadar parlak bir zekâydı ki, anlattıklarına inanmak neredeyse imkânsızdı. Sözlerinin ardında hep bir oyun, bir hile sezer gibiydik; sanki her cümlesi, bizi şaşırtmak için ustaca kurulmuş bir tuzaktı. Filby bile onun anlattıklarını kavrayabilmişti, ama Zaman Gezgini’nin açıklamaları fazlasıyla karmaşık, neredeyse gereksiz detaylarla doluydu. Bu da şüphelerimizi pekiştiriyordu. Dahi bir adamın sıradan insanlara güven vermemesi, belki de en büyük handikapıydı. Onunla konuşurken, bir yandan hayranlık duyarken, bir yandan da içten içe "Acaba bizi kandırıyor mu?" diye düşünmekten alamıyorduk kendimizi. O gece, zaman yolculuğu üzerine konuşmalarımız da bu güvensizlikle yarım kaldı. Mantıklı görünse de, gerçek hayatta mümkün olamayacak kadar fantastik bir fikirdi bu.
