Kitap hakkında
Çocukluğumuzun o tozlu fotoğraflarına baktığımızda, her şeyin ne kadar masum ve net göründüğünü hatırlarız. Oysa zaman geçtikçe, geriye dönüp bakınca her şey bulanıklaşır; renkler soluklaşır, sesler yankılanır, anlamlar kayar. Bengisu Özkes’in satırlarında, büyümenin acı tatlı gerçeğiyle yüzleşiriz: Geçmişe duyduğumuz özlem, aslında orada bulmayı umduğumuz o ilk hâliyle değil, şimdinin eksikliklerini kapatma arzusuyla beslenir. Hayat, bir türlü yerine oturmayan parçaların dansıdır belki de – geçmişin gölgesi, geleceğin belirsizliği ve mutluluğun peşinde koşarken farkına bile varmadığımız o "küçük uyumsuzluklar". Kırılgan anlar, yarım kalan cümleler ve hiç bitmeyen bir arayış... Bu ince ama derinlikli metin, kaybettiklerimizi değil, onlarla nasıl barışacağımızı hatırlatıyor.
