Birinci Dünya Savaşının En Büyük Komutanı Halil Paşa ile 13 yıl Gördüklerim Duyduklarım

Halil Paşa’nın son istirahatgâhı, yıllar sonra bile içimi burkan bir sessizlikle karşılıyor beni. Onun adına bir anıt dikmek, hatıralarını yaşatacak bir köşe oluşturmak düşlerimiz arasındaydı; Harbiye’nin bahçesinde, Felahiye Şehitleriyle birlikte anılacak bir eser... Ne yazık ki bu fırsat elimizden kayıp gitti. Paşa’ya ait hiçbir eşya, madalya ya da belge kalmamıştı geriye. O an yaşadığım hayal kırıklığı, içimi derin bir hüzünle doldurdu.

Ta ki Paşa Babam’ın sesi zihnimde yankılanana dek: *"Üzülme evladım, vatan sağ oldukça nice Halil Paşalar gelecek. Sen görevini yerine getir; gerisi boş. Bu yolda çektiğin acılar seni yolundan döndürmesin."* Bu sözler, beni umutsuzluğun karanlığından çekip çıkardı. Onun rehberliği, her zamanki gibi doğru yolu gösterdi. Ruhu şad olsun, sonsuz rahmetle anıyorum.