Kitap hakkında
Kemal Sayar’ın şiirleri, sessiz bir çağrı gibi yükseliyor sayfalardan. "Ricat", "İki Güneş Arasında" ve "Hızır’la Roza"nın izinde, zamanın ötesinden gelen sesler duyuluyor: Kudüs’ün taşları, Floransa’nın sokakları, Kadıköy vapurunun hüzünlü dumanı arasında kaybolan aşklar. Bazen Şems’in gölgesinde, bazen Mecnun’un yalnızlığında dolaşan dizeler, bir bebeğin ilk duasından bir babanın iç çekişine uzanıyor. Yılların biriktirdiği sözcükler, ruhun karanlığına tutunacak bir ışık arıyor sanki. Psikiyatristin not defterinden taşan imgeler, yağmur altında savrulan yolcular gibi, hem kendini hem başkalarını anlamaya çalışıyor. Sayar, öykücü kimliğinin gölgesinde saklı kalan şairini nihayet ortaya çıkarıyor; belki de en eski, en samimi yüzüyle.
