Kitap hakkında
İki kız kardeş, yüksek surların ardındaki hayatın tek tanığıydı. Dışarıyı hiç görmemiş, dışarının onları görmesine izin vermemişlerdi. Günler, duvarların gölgesinde geçerken öfke ve çaresizlik içlerini kemiriyordu; ta ki bir gece, her şeyi değiştirecek kararı alana dek. Her akşam, sandıklar açılır, danteller, gerdanlıklar, eski gelinlikler ve ayakkabılar bir bir ortaya dökülürdü. Kokularını içlerine çeker, sonra hıçkırıklarla ağlar, Tanrı’dan bir erkek göndermesini dil ederlerdi – başka bir aşiretten, başka bir kaleden, sadece kapılarını açacak birini. Babalarının kalesi, oğullarının ve kızlarının zindanı, atlarının ahırı, kuşlarının kafesi, köpeklerinin, kedilerinin, tavşanlarının ve güvercinlerinin yaşam alanıydı. Ve aynı zamanda, onun kadınlarının ilk ve son durağı...
