Kitap hakkında
Uğur Mumcu Yalçın’ın dizeleri, bir yüreğin izini sürüyor; sevginin, acının ve umudun kesiştiği o ince çizgide. Çocukların masum gülüşleri dudaklarında tuzlu bir anıya dönüşürken, çorak topraklara uzanan elleri çatlamış, yorgun düşmüş. Şiir, her satırında başka bir yüz gösteriyor; kimi zaman aşkın kör kuyularına düşen, kimi zaman kaybettiklerine ağlayan bir ses. Günler geçse de, zaman dursa da, o dönüşün peşini bırakmıyor. "Ben sana dönerim" diyen bir söz, yalnızlığın ortasında tutunan bir dal gibi. Yalçın’ın kelimeleri, kırık dökük de olsa, insanın içindeki o sarsılmaz inancı fısıldıyor.
