Kitap hakkında
Bu şehir, sen gittiğinde yıkılacakmış gibi titrer. Kuşlar bile susar, yüzünün izinde bir nehir gibi akıp gider. Yanlış adreslerdeydik belki, kimliklerimiz silik, ışıklar sarı bir şaşkınlıkla yanıp sönerdi. Yalnız mıydık gerçekten? Yağmur durmadan yağarken nar çiçekleri ürperirdi üşüyen dallarında. Peki ya sen gidersen, fesleğenleri kim sulayacak? Akşam çöktüğünde kuşlar nereye sığınacak? Ahmet Telli’nin dizeleri, kaybolan anların ve terk edilen şehirlerin sessiz çığlığını fısıldıyor; bir ayrılığın ardından geride kalanların yalnızlığına dokunuyor.
