Kitap hakkında
“Jeotermal su kaynaklarına Osmanlı ülkesinin hemen her tarafında rastlamak mümkündü. 20. yüzyılın başları itibarıyla Trabzon vilayeti dâhilinde Atina (Pazar) ve Ordu olmak üzere iki kazada bu tür su kaynağı mevcuttu. Ordu kazasında ise biri Gölköy (Habsamana) yakınlarında Çermik, diğeri de Bolaman sınırları içerisinde Sarmaşık olmak üzere iki kaplıca bulunuyordu. Ordu kazasındaki her iki kaplıcanın, ulaşım yönüyle Atina'daki Hemşin Kaplıcası'na göre durumu daha iyiydi. Ancak doğal bir gölet durumundaki Çermik kaplıcasının debisi ve sıcaklığı, Sarmaşık kaplıcasına göre oldukça düşüktü. Üstelik konumunun elverişsizliği sebebiyle bu kaplıcanın etrafında kayda değer bir sosyal yaşam alanı da oluşmamıştı. Aynı zamanda bahsedilen kaplıcanın suyu, 20. yüzyılın başlarında kendiliğinden çekilmeye başlamış ve bir süre sonra da neredeyse tamamen kaybolacak raddeye gelmişti. Buna karşın Sarmaşık Kaplıcası çoğu zaman ihmal edildiği ve bu yüzden bakımsız kaldığı halde varlığını bölge ahalisinin sınırlı çabalarıyla günümüze kadar sürdürmüştür."
