Kitap hakkında
Abdurrahim Karakoç’un dizeleri, yaşamın acı tatlı gerçeklerini sade ama derin bir dille işler. Toprağa düşen tohumun umudu gibi, insanın da başına gelenleri sabırla karşılaması gerektiğini hatırlatır. Yalanın ve hilenin rüzgârı estiğinde, nasıl ki yapraklar dökülürse, insan da yitip gider zamanla. Karakoç, bu şiirlerinde hayatın çetin yanlarını, umudun ve direncin sesiyle anlatır. Her satır, bir yaşam dersi gibi okunur; kimi zaman hüzünlü, kimi zaman umut dolu. Sözcükler, süssüz ve içtendir; yüreğe dokunan bir samimiyet taşır. Onun şiirleri, insanın içindeki fırtınaları ve sükûneti aynı anda hissettirir.
