Kitap hakkında
Gülmek bazen en ağır yükü taşımak gibi gelir insana. Kahkahalar dudaklardan dökülürken yürek, gizli bir sızıyla çatlar. Her renk gülüşün ardında, karanlık bir ton saklıdır; siyahın soğukluğunda eriyen bir alay, acıyla yoğrulmuş bir ironi. André Breton’un "aydın insanın yalnızlığı" dediği bu keskin mizah, hayatta lükse yer bulamayanların sığındığı bir liman olur. Enis Batur’un derlediği bu antoloji, dünya edebiyatından ve Türk yazınından seçilmiş en cesur örneklerle, kara mizahın kanlı kristalini sunuyor. Yılların ötesinden gelen bu sözler, acıyı gülümsetirken, gülüşü de acıya dönüştürüyor.
