Hastane günlüğü(Sitomegalovirüs)

Gözleri görmeyenlerin sevgisi, elleri değmeyenlerin sıcaklığı nasıl da yüreğe işler. Her sözcük, bir kanat çırpışı gibi; sessizliğin içinde uçuşan, anlamı çoğaltan küçük kuşlar. Çölün ortasında susuz kalan bir yolcu gibi, Kerbela’nın kumlarına düşen hayallerin peşinden giderken, toprakta aradığını bulur gibi oldum. Suyun serinliğinde kayboldum, güneşin ışığında eridim, gecenin maviliğinde yeniden doğdum. Bir damla gibi düştüm sayfalara; beyazın içinde iz bırakan, izi silinmeyen bir damla.

Kalbi gökyüzüne tutkun olanın, gecenin karanlığına attığı her imza, çoktan sayfalara kazınmıştır. Bu satırlar, o imzaların yankısı; acının, umudun ve sessizliğin iç içe geçtiği bir yolculuk.