Kitap hakkında
1980’lerde çıkardığı iki kitap (İstanbul’un Ağır Sultanları, Tekkede Bahar) ile şiire hayat verenlerin başında gelmişti Mehmet Müfit. Şimdi, Yapı Kredi Yayınları’ndan çıkan Herşey Dün Gibiydi derken, suların üstüne yeterince köprü kurulmadığını söylercesine, “İki Eski”ye “Üç Yeni” ekleyerek, “Merhaba!” diyor okurlarına. “Kayıp şair” bulundu, “kayıp okur” aranıyor! “Sahi ben neden şiir yazıyorum? Arınmak için, evet arınmak için yazıyorum. Bazıları bunu garip karşılayabilirler, anlamayabilirler. Varsın anlamasınlar: onlar ki edebiyatın şef garsonlarıdır, politikanın yıkayıcıları, yağlayıcılarıdır, şiirin soluna düştüklerini sanırlar hep (oysa hayatın sağına düşmüşlerdir, farkında değiller), yapma çiçek tüccarlarıdır, kitap aralarında şiir kuruturlar, zenaatçıdırlar yani. Ben şunu biliyorum ve inanıyorum ki, şiir, ne edebiyata özenilerek yaratılır ne de politikayı kopya ederek. Çünkü edebiyat olsun, politika olsun, şairleri evlat kabul etmiş ama şairler onları baba kabul etmemiştir.”
