Kitap hakkında
Durmuş Kozanlı, insanın yüreğinde biriken fırtınaların ardından gelen sessizliği şiirlerinde sakince anlatıyor. Yorgun zihinlerin ve kırgın kalplerin aradığı sükûneti, kelimelerin arasına ince bir meltem gibi yerleştiriyor. Bu dizelerde; kalabalığın içindeki yalnızlığın, bitmeyen telaşın ve insanı tüketen gürültünün ardından gelen o derin iç çekiş hissediliyor. Huzurun bazen bir nehir gibi akıp gittiği, bazen de ellerin uzanamayacağı kadar uzaklaştığı anlatılıyor. Koşturmanın ortasında bir an durup nefes almanın, gönül kapılarını aralayıp içeriye sakinliği davet etmenin değeri mısralarda beliriyor. Huzur arayışının kendisinin bile bir dua, bir yolculuk olduğunu hatırlatıyor her satır. Bu kitap; içindeki karmaşayı susturmak, kendine küçük bir gölge, kısa bir sessizlik ve derin bir nefes arayan herkese yoldaş olsun. Bu eser için sağladıkları kıymetli destek nedeniyle Tufanbeylinin Öğrencileri Derneği’ne gönülden teşekkür ederiz. Huzur İsterim çünkü insan bazen kalabalığın değil, kendi sessizliğinin içine sığınmak ister.
