İnsana Dair

İnsanın yüreğindeki karanlıklar, çağlar boyunca değişmeyen bir gerçek. Hüzün, kıskançlık, güç hırsı ya da sevgisizlik; ister Antik Çağ’da ister günümüzde olsun, hep aynı acıların farklı yüzleriyle karşımıza çıkıyor. Kabil ile Habil’in hikâyesi, kardeşin kardeşe kırdığının ilk örneği değil belki, ama unutulmaz bir simgesi. Bu acımasız döngü, zaman ve mekân tanımadan tekrarlanıyor; kötülükler birbirini beslerken, insanlık da bu girdaptan çıkmanın yollarını arıyor.

Kitap, Mevlana’nın derinlikli sözlerinden ve Erich Fromm’un insana dair çözümlemelerinden yola çıkarak, ruhun labirentlerinde bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Geçmişin bilge sesleri, bugünün sorunlarına ışık tutarken, karanlıkların içinde umudu yeşerten gönül mimarlarına selam duruyor. Mevlana’nın yüzyıllar ötesine uzanan nuru, sadece kalpleri değil, düşünürleri de aydınlatmaya devam ediyor. İnsanın içine düştüğü bedensel ve manevi zindanları, onun.