Kitap hakkında
Eve döndüğümde kapı ardına kadar açıktı. İçeri adım attığımda Sarah yerde, hareketsiz yatıyordu. Yüzünde donup kalmış bir şaşkınlık, sanki son anda gördüğü şeyi anlamlandırmaya çalışıyormuş gibi. Salon adeta bir fırtınanın ortasındaymışçasına dağılmıştı; kırık camlar, yırtılmış fotoğraflar, devrilmiş eşyalar... Üst katlar ise hiç dokunulmamış gibi duruyordu. Sarah’ın yüzünde derin iki kesik, boynunun sol yanında ise koparılmış gibi duran bir yara vardı. Kollarında sayısız çizik, karnı ise paramparça olmuştu. Her yer kan içindeydi. O anı kelimelere dökmek imkânsız... Sarah diye haykırmak, son bir kez olsun ona sarılmak istedim. Belki uyanır, bütün bunların korkunç bir rüya olduğunu söyler diye umutlandım. Sevdiğini böyle kaybetmenin acısını tarif etmek ne mümkün...
