Karaoğlan

Gönlünün derinliklerinde saklı kalan aşkın, sessiz çığlıklarıdır Karaoğlan’ın dizeleri. Seven bir yüreğin, sevdiğine ulaşamamanın acısını, dağlarda gezinen yalnız bir ceylanın ürkek bakışlarıyla anlatır. "Seni sevdim" demek kolay mıdır, yoksa dudaklardan dökülmeyen her söz, yürekte bir yara mı bırakır? Aşkın destanlaştığı, ama bir türlü dile getirilemediği bu yolculukta, yalnızlık bir kader midir, yoksa seçilmiş bir yalnızlık mı?

Her satır, bir feryadın izini sürer; geceye karışan ahların, gündüzün sessizliğine sinen hasretin peşinde. Sevenin kalbi, sevilenin adını fisıldarken bile titrer. Karaoğlan, bu titreyişi kelimelere döker: bazen bir nefes kadar yakın, bazen bir dağ kadar uzak. Sevda, bazen susmaktır; bazen de suskunluğun içinde kaybolmaktır.