Kitap hakkında
1932’den itibaren on sekiz yıl boyunca camilerden yükselen ezan, alışılmışın dışında bir dille okundu. Devletin kararıyla Türkçe söylenen bu çağrı, minareleri sessizliğe gömen bir dönemin başlangıcı oldu. Camilerin kapıları kapanırken, bazıları ahıra, bazıları ise parti binalarına dönüştürüldü. Müezzinler, zorunlulukla ezan okurken içlerinde bir burukluk taşıdı. Ta ki 1950’ye kadar.
14 Mayıs’ta halk, “Yeter!” diyerek sandığa yansıttığı iradesiyle değişimi başlattı. Demokrat Parti’nin zaferi, sadece bir seçim sonucu değil, vicdanların da özgürleşmesi demekti. Ezan, yeniden Arapça okunma serbestisine kavuştuğunda, halk tercihini hiç tereddüt etmeden yaptı. Adnan Menderes, bu kararın mimarı olarak hafızalarda yer etti. Bugün bile ezanlar okunduğunda, onun adı anılır. Tarihin tozlu sayfalarına ışık tutan bu çalışma, sözlü tarihin izinde yürüyerek geçmişin derinliklerine iniyor.
14 Mayıs’ta halk, “Yeter!” diyerek sandığa yansıttığı iradesiyle değişimi başlattı. Demokrat Parti’nin zaferi, sadece bir seçim sonucu değil, vicdanların da özgürleşmesi demekti. Ezan, yeniden Arapça okunma serbestisine kavuştuğunda, halk tercihini hiç tereddüt etmeden yaptı. Adnan Menderes, bu kararın mimarı olarak hafızalarda yer etti. Bugün bile ezanlar okunduğunda, onun adı anılır. Tarihin tozlu sayfalarına ışık tutan bu çalışma, sözlü tarihin izinde yürüyerek geçmişin derinliklerine iniyor.
