Kitap hakkında
‘Özgün’ sıfatının olur olmaz promosyonlarda kullanılması elimizi çekmemize sebep olmasın; (Arda) Kemalettin Çalık Türkiye edebiyatının hayli özgün bir ismi. Uzun yıllardır emek veren ayrıksı bir yazar. Çalık, hiçbir zaman tipik bir çizgi izlemedi. Hazır kariyer patikalarından gitmedi, çeşitli edebiyat otoritelerine kendini teslim etmedi. Çok erken bir dönemde görünürlük kazandı, genç yaşta önemli dergilerde öyküleri yayınlandı, seçkilere girdi, ödüller aldı. Sonra yayınlanması cesaret isteyen deneysel niteliği öne çıkan romanları Türkiye yayıncılığının hazır olmadığı bir dönemde yazdı. Kimileri onun uzaklaştığını, edebiyatı bıraktığını sandılar. Ama Çalık’ta en büyük edebiyat erdeminden olduğunu gördük: inat... Edebiyatta değer inatla, ısrarla kuşanır. Kendi yaptığına, yazına inançla. Edebiyat anlatılar evrenine bir davetse Çalık bu daveti en gönülden cevaplayanlardan biri oldu. Çalık şimdi korsanlar hakkında yazan bir yazar olarak karşımıza çıkmakta. Korsanlar hakkında yazıyor çünkü o arkası sağlam paşalara, valilere ve atanmış adamlara hiçbir zaman yakın olmadı zaten. Denizler hakkında yazıyor çünkü denizler bağımsızdır aslında. Hiçbir devlete ait olmayan deniz parçaları vardır. Korsanlar bu iktidarlardan bağışık parçaların kural yaratan istisnaları olarak bilinirler. Bu anlamda, gündelik anlamıyla romantikliği tiye alsa da, tarihsel anlamıyla bir romantizmden bahsedebiliriz korsanlara geri dönüp önem atfetme tavrında. Bu hem siyasi hem de kültürel bir romantizmdir.
