Kitap hakkında
Osmanlı İmparatorluğu’nun son dönemlerinden Cumhuriyet’in ilk yıllarına uzanan süreçte, kadın eğitiminin en önemli bileşenlerinden biri olan biçki dikiş, toplumsal dönüşümün sessiz ama etkili bir aynası oldu. Mine Demir’in titiz çalışması, 1908’den 1952’ye kadar geçen zaman diliminde, bu alandaki gelişmeleri, kurumsal yapıları ve eğitim anlayışındaki değişimleri derinlemesine inceliyor. Kadınların mesleki beceriler kazanarak toplumsal hayata katılımının nasıl şekillendiğini, devlet politikalarının ve kültürel normların bu sürece etkilerini ortaya koyuyor. Dönemin okul müfredatlarından, öğretmen yetiştirme yöntemlerine, kadın dergilerinde yer alan biçki dikiş konulu yazılardan, el işi sergilerine kadar geniş bir yelpazede ele alınan konu, sadece bir meslek eğitimi olarak değil, aynı zamanda modernleşme ve kadın kimliğinin inşası açısından da değerlendiriliyor. Belgeler, arşiv kayıtları ve döneme ait.
