Pazartesi yazıları, ya da, Hiç bunları kendine dert etmeye değer mi?

Perihan Mağden’in bu ince ama derinlikli romanı, ayrılığın ardından geride kalanların sessiz çığlıklarını satırlara döküyor. Bir zamanlar "senin için" olan her şey, şimdi nasıl da "senden" uzaklaşıyor. Bu kopuşun bir adı olsa, bir şiiri yazılsa, belki acısı daha katlanılır olurdu. Ya da en azından, unutulmaz bir iz bırakırdı geride. "Ben senin kokundum" diyen bir ses, kaybolan yakınlığın yerine geçen boşluğu doldurmaya çalışırken, o ince sızıyı da beraberinde getiriyor. Kısa sayfalarında büyük bir duygu yoğunluğu barındıran bu eser, aşkın ve yitirmenin izlerini sürüyor; okurunu, geride kalanların kırık dökük anılarıyla baş başa bırakıyor.