Kitap hakkında
Şair Güntürk Üstün’ün demir yollarıyla ilk karşılaşması, henüz iki aylıkken anne ve anneannesinin kucağında bindiği mototrenle başlar. Yedi yaşında yazdığı ilk şiirden yirmi üç yaşına kadar süren yolculuğu, uzun bir sessizlikle kesintiye uğrar. Kırk dört yaşına geldiğinde ise, tren düdükleri ve raylı sistemlerin sesi ona yeni bir çağrı yapar: "Yolculuklar sonsuz değil, seninki de bitmedi. Bu kez olgun bir şairin bakışıyla yeniden yazmalısın." Bu çağrıyla birlikte on yılı aşkın süredir aralıksız ürettiği şiirler, demir yollarının her ayrıntısını kuşatan bir dille hayat bulur.
Son kitabında, haiku ve aforizmayı andıran kısa ama derinlikli dizelerle rayları, traversleri, balastları ve araçları adeta bir şiir atlasına dönüştürüyor. Önceki eseri *Demiryolu Palas Oteli’nden Şiirler* gibi bu çalışma da, hem demir yolu tutkunlarını hem de şiirin izini sürenleri kendine çekecek nitelikte. Rayların ritmiyle yazılan.
Son kitabında, haiku ve aforizmayı andıran kısa ama derinlikli dizelerle rayları, traversleri, balastları ve araçları adeta bir şiir atlasına dönüştürüyor. Önceki eseri *Demiryolu Palas Oteli’nden Şiirler* gibi bu çalışma da, hem demir yolu tutkunlarını hem de şiirin izini sürenleri kendine çekecek nitelikte. Rayların ritmiyle yazılan.
