Sa’d bin Muaz (r.a.)

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) elbisesini çekerek, yanında Ebû Bekir (radıyallahu anh), Ömer bin Hattab (radıyallahu anh) ve yanında sahâbîlerden bir toplulukla yanına geldi ve hızlı bir şekilde yanına gidip oturdu. Sa’d’ın (radıyallahu anh) başını alarak kucağına bıraktı ve Sa’d’ın (radıyallahu anh) yüzünü ve başını okşamaya başladı. Yaradan fışkıran kan Resûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) elbisesini ıslatıyordu. Yüzünün solgunluğu, yavaş yavaş beyaza dönüyordu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), Sa’d’ın (radıyallahu anh) ruhunun artık Rabbiyle buluşmak için gitmekte olduğunu anlamıştı. Allah’a dua etmek için ellerini kaldırdı: -Ey Allah’ım! Hiç şüphesiz Sa’d (radıyallahu anh), senin yolunda cihat etti ve senin peygamberine iman etti ve üzerindeki vazifeleri yerine getirdi. Onun ruhunu en güzel şekilde kabul et.”