Kitap hakkında
Sancar Maruflu’nun İzmir’e duyduğu sevgi, sıradan bir hayranlıktan öteydi. Bu şehir, onun için sadece bir mekan değil, yaşamının ta kendisiydi. Gönülden bağlı olduğu İzmir’e sahip çıkmak, onun için bir görevdi adeta. Sokaklarında yürüdüğü her adımda, şehrin dertlerine ortak oldu; yetimlerin, garibanların yanında durdu, onların sesini yöneticilere duyurdu. İzmir’in her köşesinde tanınan, sevilen bir figür haline geldi. Sakıp Sabancı’nın da dediği gibi, İzmir’in kedileri bile onun adını bilirdi. Şehre verdiği emek, bir vefa borcuydu Sancar için. İzmir de ona "Baba" diyerek karşılık verdi bu sevgiyi.
Ömrünü İzmir’e adayan Sancar, bir babanın evladına duyduğu sorumlulukla şehri korudu, kolladı. Onun için İzmir, nefes almak kadar doğal bir tutkuydu. Sevdiği şehir uğruna verdiği mücadele, onu ölümsüzleştirdi. Ölümü bile bu bağı koparamadı; İzmir, onun ardından gözyaşlarına boğuldu. Bu kitap, Sancar Maruflu’nun.
Ömrünü İzmir’e adayan Sancar, bir babanın evladına duyduğu sorumlulukla şehri korudu, kolladı. Onun için İzmir, nefes almak kadar doğal bir tutkuydu. Sevdiği şehir uğruna verdiği mücadele, onu ölümsüzleştirdi. Ölümü bile bu bağı koparamadı; İzmir, onun ardından gözyaşlarına boğuldu. Bu kitap, Sancar Maruflu’nun.
