Kitap hakkında
Yoksulluk, edebiyatın en eski ve en dirençli izleklerinden biri. Bazen çıplak haliyle karşımıza çıkar, bazen de yalnızlık, umutsuzluk ya da çaresizlikle örülü bir metafora dönüşür. Öyküler, gerçekliğin gölgelerine tutulan birer ışık gibidir; karanlıkta kalanı gösterir, ama nasıl aydınlatılacağına karışmaz. İnsanın insana anlatıldığı bu topraklarda, Zeynep Eşin’in derlediği *Şehrin En Alt Katı*, on iki yazarın kaleminden yoksulluğun farklı yüzlerini sunuyor. Her biri kendi dili ve üslubuyla, bu acı veren gerçeği güncelden silinmesi umuduyla kâğıda dökmüş. Kimi zaman bir sokak köşesinde, kimi zaman bir evin dört duvarı arasında gizlenen bu hikâyeler, okuru görünenin ötesine bakmaya çağırıyor. Edebiyatın gücü de burada: Karanlığı gösterirken, aslında aydınlatılması gereken yerlere işaret etmek.
