Kitap hakkında
Gilles Deleuze’ün Aralık 1980 ile Mart 1981 arasında yürüttüğü Spinoza seminerlerinin son oturumu, felsefi bir yolculuğun hem doruk noktası hem de yeni kapılar aralayan bir uğrağı olarak karşımıza çıkıyor. Bu metin, Deleuze’ün düşünürün kavramlarını yeniden yorumladığı, "üçüncü tür bilgi"den "eyleme gücü"ne uzanan bir çerçevede Spinoza’yı adeta yeniden keşfettiği bir söyleşi havasında ilerliyor. Ancak seminer, yalnızca felsefi bir tartışma olmanın ötesine geçerek, resmin düşünceyle kurduğu ilişkiyi de mercek altına alıyor.
Deleuze, "imgesiz düşünme" olarak tanımladığı resim sanatını, estetiğin derinliklerinde gezinen bir olgu olarak ele alıyor. Cezanne’ın renkleri, Turner’ın ışığı, Bacon’ın çarpıtmaları ya da Klee’nin soyutlamaları üzerinden "felaketin doğuşu", "gri nokta" gibi kavramları sorgularken, felsefe ile sanatın kesişim noktalarını ustalıkla işliyor. Lucretius’tan Kant’a, şiirden görsel sanatlara.
Deleuze, "imgesiz düşünme" olarak tanımladığı resim sanatını, estetiğin derinliklerinde gezinen bir olgu olarak ele alıyor. Cezanne’ın renkleri, Turner’ın ışığı, Bacon’ın çarpıtmaları ya da Klee’nin soyutlamaları üzerinden "felaketin doğuşu", "gri nokta" gibi kavramları sorgularken, felsefe ile sanatın kesişim noktalarını ustalıkla işliyor. Lucretius’tan Kant’a, şiirden görsel sanatlara.
